Yaşamaya Dair

Nazım Hikmet’in mektup ve şiirlerinin dillendirildiği Yaşamaya Dair, açık ve net bir şekilde bugüne kadar izlediğim en iyi tiyatro oyunu oldu. Elbette bunda Genco Erkal’ın efsanevi oyunculuğunun etkisi çok büyük.

Şiirleri okurken Erkal’ın ses tonu, vurguları, mimikleri o kadar şairane ki, aynı şiiri Nazım Hikmet’in sesinden dinlerken ya da herhangi bir kitaptan okurken alacağınız hazdan bambaşka bir haz almanızı sağlıyor.

Müzikler ve Tülay Günal’ın performansı da oldukça etkileyici.

Oyunda en etkilendiğim bölüm ise; “Masalların Masalı”

Su başında durmuşuz
çınarla ben.
Suda suretimiz çıkıyor
çınarla benim.
Suyun şavkı vuruyor bize,
çınarla bana.

Su başında durmuşuz
çınarla ben, bir de kedi.
Suda suretimiz çıkıyor
çınarla benim, bir de kedinin.
Suyun şavkı vuruyor bize
çınara, bana, bir de kediye.

Su başında durmuşuz
çınar, ben, kedi, bir de güneş.
Suda suretimiz çıkıyor
çınarın, benim, kedinin, bir de güneşin.
Suyun şavkı vuruyor bize
çınara, bana, kediye, bir de güneşe.

Su başında durmuşuz
çınar, ben, kedi, güneş, bir de ömrümüz.
Suda suretimiz çıkıyor,
çınarın, benim, kedinin, güneşin, bir de
ömrümüzün.
Suyun şavkı vuruyor bize
çınara, bana, kediye, güneşe, bir de ömrümüze.

Su başında durmuşuz.
Önce kedi gidecek
kaybolacak suda sureti.
Sonra ben gideceğim
kaybolacak suda suretim.
Sonra çınar gidecek
kaybolacak suda sureti.
Sonra su gidecek
güneş kalacak,
sonra o da gidecek.

Su başında durmuşuz
çınar, ben, kedi, güneş,
bir de ömrümüz.
Su serin,
çınar ulu,
ben şiir yazıyorum,
kedi uyukluyor,
güneş sıcak,
çok şükür yaşıyoruz.
Suyun şavkı vuruyor bize
çınara, bana, kediye, güneşe,
bir de ömrümüze.

NAZIM HİKMET RAN
7 Mart 1958 / Varşova- Şvider

Tanıtım Yazısından;

Nazım Hikmet’in ölümünün 50. yıldönümü için Genco Erkal’ın uyarlayıp yönettiği oyunda, Tülay Günal da oynuyor. Piyano ve viyolonsel eşliğinde oynanacak oyunda, başta Fazıl Say ve Zülfü Livaneli olmak üzere değişik bestecilerin Nazım şarkıları da seslendirilecek.

Ağırlıklı olarak ozanın Bursa Cezaevi’ndeki yaşamını, eşi Piraye Hanım’a olan tutkusunu anlatan oyun, daha sonra sürgün yılları ve vatan hasretine odaklanarak, destansı yaşamından izlenimlerle noktalanıyor.

Mehmet Ali Çetinkaya