Hayat… Futbol… Anlar… Bir Şeyler…

Dexter Morgan ile bundan 5 yıl önce tanışmıştık. Gündüzleri LAPD’de kan analisti olarak çalışan Dexter, akşamları bir türlü önüne geçemediği “açlığını” doyurmaya çalışıyordu. Hem polis hem seri katil…

Her biri 48-55 dakika süren 12 bölümden oluşan ilk sezon her şeyi ile kusursuzdu. Hiçbir fazlalığa yer verilmeden işlenen konu, anlatım ve işleyişteki tutarlılık, ters köşe son…

Bana göre dizinin en büyük farklılığı bir seri katilin tüm uğraşlarına rağmen önüne geçemediği öldürme içgüdüsünü ve yaşadıklarını anlatıyor olması idi. Kısacası izleyiciyi bir seri katille empati kurdurmasıydı…

İlk 4 sezon arada iniş çıkışlar olsa da Dexter çok ciddi bir konu bütünlüğü izledi. Dexter ve yan karakterlerin “duruşlarında” herhangi bir değişim olmadı. Bu yüzden her zaman tutarlıydılar. Moda tabirle hiç bozmadılar.

Her sezon bir yandan Dexter’ın diğer insanlara empati kurarak ya da gözlemleyerek kendini sorgulaması, neden normal olmadığını anlamaya çalışması ve sürekli açılabileceği (aynı “kaderi” paylaşan) birini bulma çabaları işlenirken bir yandan da sezonun “kötü” seri katilini bulması konu edildi. İlk üç sezon bittiğinde genel olarak “konu” da kapanıyordu. Yani her sezonu bağımsız olarak da izleyebilirdiniz. Ama 4. sezonun finalinde çok radikal bir şey oldu. Yapımcılar Dexter’ın tüm düzenini bozacak bir hamle yaptılar. Benim gibi birçok Dexter fanı bir yandan hoşlarına giden bir şaşkınlık yaşamışlardı ama bir yandan da dizinin “konudan” ve “karakterlerden” ödün vermeyen tavrının nasıl bir seyir izleyeceğini merak etmeye başlamışlardı.

Bu yüzden 5. sezon çok önemliydi. Ama ne yazık ki ilk 4 sezona göre vasat bir sezon oldu. Bana göre bunun en büyük sebeplerinden biri Dexter karakterinin değiştirilmeye başlanması idi. İlk 4 sezon çok tutarlı ve tüm gereksizliklerden arındırılmış kurgunun yavaş yavaş bozulmaya başlaması da kötü gidişatın habercisi idi.

6. sezon başlarken benim aklımda “toparlayacaklar mı, yoksa iyice dağılacak mı” sorusu vardı. Ve maalesef 6. Sezon, 5. sezonu bile aratan bir seyir izledi. Dexter’ın inanılmaz derecede hatalar yaptığı, göstere göstere arkada izler bıraktığı, umursamaz tavırları ve tamamen tribüne oynayan saçma replikler, şirinlikler, aksiyon sahneleri derken çok boş ve kötü bir sezon geçti gitti.

Şu andan görünen, güzel bir dizinin daha sonuna geldiğimiz…

Ne yazık ki elimizden “huzur içinde yatsın” demekten başka da bir şey gelmiyor…

Bir dip not olarak: Dexter televizyon dünyasına merhaba dediği günler Lost’un en şaşalı zamanlarına denk geliyordu ve Amerika’da yayınlanan dizilerin sürekli uzun uzun aralar vermesinden ötürü izleyiciler çok kızgındı. Dexter ise ilk sezon 12 bölümü hiç ara vermeden 4 ayda yayınlayıp bitirmişti. Takdiri hak ediyordu doğrusu. Ama bunu ilk sezonun “gazı” olarak düşünmüştük.

Fakat Dexter yayın politikasını hiç bozmadan 6 sezon boyunca 12 haftada 12 bölüm olarak yayınlandı. Şu anda düşündüğümde, sanırım dizinin gidişatında hiç bozulmadan devam eden tek şey de bu oldu…

Nisan – Haziran döneminde 10 bölüm olarak yayınlanan Game of Thrones, kaliteli çekimleri ve atmosferi ile Lord of the Rings’ile orta çağ filmlerinin harmanlaması gibi. Dizi, George R. R. Martin’in “A Song of Ice and Fire” roman serisini temel almış. Martin, en başta üçleme olarak düşünülen serinin ilk kitabı olan “Games of Thrones”u, 1991′de yazmaya başlamış ve 1996 yayınlanmış. Ardından 1998′de “A Clash of Kings” ve 2000′de “A Storm of Swords” üçlemeyi tamamlamış. Yazar sonraları seriye iki roman daha dâhil edeceğini açıklamış. 2005′de “A Feast for Crows” ve Temmuz 2011′de “A Dance with Dragons” yayınlanmış. Şu anda, serinin 6. ve 7. kitapları da plana alınmış durumda…

David Benioff ve D.B. Weiss’in yaratıcılığında hazırlanan dizide Lord of the Rings’den tanıdığımız Sean Bean ve Terminator: The Sarah Connor Chronicles’den Lena Headey gibi tanımış oyuncular yer alıyor.

Hikayenin başlangıcı şöyle; Starkların başında bulunan Lord Eddard “Ned” Stark (Sean Bean), eşi Catelyn Stark (Michelle Fairley) ve çocukları Robb (Richard Madden), Sansa (Sophie Turner), Arya (Maisie Williams), Bran (Isaac Hempstead Wright), Rickon (Art Parkinson), Ned’in gayrimeşru oğlu Jon Snow (Kit Harington) ile birlikte Winterfell’de yaşamaktadırlar. Kral Robert Baratheon (Mark Addy), kraliçe Cersei Lannister (Lena Headey) ve diğer üyelerle birlikte Ned’i ziyarete gelirler. Kral, Ned’den sağ kolu olmasını ister. Ned isteksiz olsa da kabul etmek zorundadır. Karısı Catelyn’e, daha önceki sağ kol olan Jon Arryn’ın şüpheli ölümünü de araştıracağını söyler ve onu ikna eder.

Bu arada, Ned’in ufak oğlu Bran surlara tırmanırken kraliçe Cersei ile erkek kardeşi Jaime Lannister (Nikolaj Coster-Waldau)’in seviştiklerini görür. Bunu fark eden Jaime, Bran’ı aşağıya atar. Ned’in gidişinin ardından karısı Catelyn, bu şüpheli düşüşü araştırmak için krallığa doğru gizli bir yolculuğa çıkar.

Ned’in gayrimeşru oğlu olan Jon Snow da kendini kanıtlamak için 7 krallığı “Ak Gezenler” gibi doğa üstü yaratıklardan koruyan 300 mil uzunluğunda ve 700 adımlık devasa “Duvar”da “Gece gözcüsü” olmak için yola çıkmıştır.

Userper savaşında Robert Baratheon tarafından devirilen Aerys II “Deli Kral”ın tek varisi olarak hayatta kalan Viserys Targaryen (Harry Lloyd) ve 13 yaşındaki kız kardeşi Daenerys Targaryen (Emilia Clarke), denizin ötesinde yer alan özgür şehir Pentos’da sürgünde yaşamaktadırlar. Viserys’nin planı kız kardeşini Dothraki at savaşçılarının lideri Khal Drogo (Jason Momoa) ile evlendirip, onların başına geçerek Kral Robert’e savaş açmaktır.

Hikaye, Ned’in krallıktaki çıkar çatışmaları ve entrikalarla boğuşması ve diğer hikayelerin kendi içinde ilerlemeleri ile devam ediyor…

Dizi şu anda imdb’de 35 bin 949 kişinin verdiği oylarla 9.5 puanda yer alıyor. 2004-10 yılları arasında yayınlanan ve özellikle ilk 3 sezonu çok büyük ilgi yaratan Lost’un imdb’de toplam 54 bin 878 kişi tarafından oylandığı düşünülürse, Games of Thrones büyük bir ilgi görmüş durumda.

Dizinin Türkiye’de daha fazla insan tarafından tanınmasını sağlayan en büyük etken, son iki bölümde Sibel Kekilli’nin rol almış olması.

Game of Thrones’un ilk sezonu, Kuzey İrlanda, Malta, Fas ve İskoçya’da çekilmiş. Malta’daki çekimlerde ekosisteme zarar verildiği için tartışmalar yaşanmış.

Bir ilginç dip not olarak, dizinin tanıtımı kapsamında Amerika’nın bazı şehirlerinde Demir Throne adındaki taht bisiklete bağlı olarak dolaştırılmış…

29 Kasım 2010

14 Ocak 2011

25 Şubat 2011

2006′dan bu yana hastası olduğumuz Dexter’ın 6. sezonu, 2 Ekim 2011′de başlıyor. 16 Haziran’dan bugüne kadar Dexter’ın 6. sezonu ile ilgili olarak 4 tane “official” video yayınlandı. Bunların hepsini arka arkaya izleyip gaza gelmek isteyenler için bir araya getirdim. Buyurun;

Dexter hakkında genel bilgi almak için tıklayın…

A message from Dexter (16 Haziran 2011)

Thank God (Dexter Season 6 Promo) (15 Temmuz 2011)

Dexter: Season 6 Trailer (21 Temmuz 2011)

Behind the Scenes: Dexter Season 6 (4 Ağustos 2011)

1491-1547 yılları arasında yaşayan ve 1509-1547 yılları arasında İngiltere’yi yöneten Tudors hanedanından Kral 8. Henry’nin hayatını anlatan Tudors, 2007-2010 yılları arasında 4 sezon olmak üzere toplam 38 bölüm olarak yayınladı. Michael Hirst’ün yaratıcılığını yaptığı Tudors’un ilk iki sezonu iktidara yakın olmak isteyen Thomas Boleyn (Nick Dunning)’in kızı Anne Boleyn (Natalie Dormer)’i, Aragon Kraliçesi Catherine (Maria Doyle Kennedy) ile evli olan ve erkek çocuğu olmayan Kral 8. Henry’e (Jonathan Rhys Meyers) sunmasını ve uçkuru oldukça düşük olan kral Henry’nin Anne Boleyn’e olan tutkulu aşkı nedeniyle tüm kuralları altüst etmesini konu ediyor. Öyle ki, kraliçeyi boşamak gibi bir durum söz konusu olmadığından kral Henry, Anne Boleyn ile evlenebilmek için önce Vatikan’ı ve Papa’yı karşısına alıyor sonra da dini değiştirmeye başlıyor ve dizinin ikinci sezonunun sloganı olan “saplantı dünyayı değiştirebilir”i işliyor… Bunun yanı sıra Tudors, dönemin kale içi yaşamını, diplomatik ilişkileri, kilisenin durumu ve bolca entrikayı barındırıyor.

Dizinin atmosferi ve oyunculuklar gerçekten çok etkileyici. Özellikle Kral Henry’i oynayan Jonathan Rhys Meyers’in gülümserken birden sesini yükseltip bağırıp çağırmaya başladığı sahneler ya da Anne Boleyn’i oynayan Natalie Dormer’in rolüne inanılmaz derecede uyan -ve hatta fazlasıyla- çekiciliği ya da Kardinal Thomas Wolsey’i canlandıran Sam Neill’in oyunculuğu görülmeye değer. Tanrı’nın elçisi olarak saygı duyulan ve istediği her şeyi yapabilen Kral Henry’nin İngiltere’yi saran vebaya karşı çaresizliği ve korkusu ise beni en çok etkileyen bölümlerden biri.

Nefis ilk iki sezonda anlatılan Anne Boleyn olayından sonra gelen üçüncü ve dördüncü sezonlarda ise Kral Henry’nin kendini kanıtlamak için bir yandan savaşa girmesi, bir yandan erkek çocuğu olması için evliliklerine devam etmesi, bir yandan da entrikaları konu alıyor. İlk iki sezona göre biraz daha düşük bir seyir zevki olsa da özellikle entrikalar ve Kral Henry’nin yaptığı yanlış hamleler hayretle takip ediliyor. Özellikle Henry’nin eşlerinden Catherine Howard (Tamzin Merchant)’ın ihaneti ya da Catherine Parr (Joely Richardson)’ın dini değiştirmeye çalışması…

Dizinin müzikleri de çok etkleyici. Trevor Morris’in bestlerinden özellikle, Main Title ve A Historic Love’ı tavsiye ederim..

Bir dip not olarak 8. Henry’den sonrası ile ilgili şöyle bir bilgi var; Yegâne meşru oğlu, dokuz yaşındayken, Kral Altıncı Edward oldu. Ancak altı yıl sonra hastalanıp öldü. Katolik inançları yüzünden, Kral’ın büyük kızı, Prenses Mary’nin Kraliçe olmasını engellemek için bir girişimde bulunuldu. 1533′de tacını giydi. Saltanatı kısa sürdü ve karmaşa içinde geçti. Birçok Protestan kurbanını yaktı ve “Kanlı Mary” olarak anılmaya başlandı. Üvey kız kardeşi Elizabeth, 1558′de tahta geçti. Tarihte “Bakire Kraliçe” olarak yer edinen Elizabeth, İngiltere’yi 44 yıl yönetti. Onun saltanatına “Altın Çağ” denildi. Sekizinci Henry ve Birinci Elizabeth ile, Tudor hanedanı, İngiltere tarihinin en ünlü iki hükümdarını çıkarmış oldu.

Bu dip notta en ilgi çekici bölüm sanırım, Kral 8. Henry’nin gönlünü çalan ve ona istediklerini yaptıran, bir yandan hem vatan haini, hem de din düşmanı ilan edilen, bir yandan da seks ve tutku objesi olan Anne Boleyn’in kızı Elizabeth’in hem “Bakire Kraliçe” lakabını alması hem de İngiltere’ye altın çağını yaşatmasıdır.

Paul Scheuring’un yaratıcılığında, 2005 Ağustos – 2006 Mayıs tarihleri arasında 22 bölüm olarak yayınlanmaya başlanan Prison Break, hükümetle yakın ilişkileri olan bir şirkette çalışan Aldo Burrows’un (Anthony John Denison), şirketle ilgili gizli bilgileri alıp ortadan kaybolmasının ardından, şirketin onu bulmak için büyük oğlu Lincoln Burrows (Dominic Purcell)’a komplo kurup hapishaneye attırması ve onun suçsuz olduğuna inanan kardeşi Michael Scofield (Wentworth Miller)’ın vücuduna abisinin bulunduğu hapishanenin haritasını dövme olarak yaptırıp, içeriye girmesi ve abisini kurtarmayı planlaması ile başlıyor. Dizinin ilk sezonu tamamen hapishanede geçiyor ve sübyancı mahkûm Theodore ‘T-Bag’ Bagwell (Robert Knepper)’den, gardiyan Brad Bellick (Wade Williams)’e, bir anlık hata ile hapsi boylayan Fernando Sucre (Amaury Nolasco)’den, akıl hastası Charles Patoshik (Silas Weir Mitchell)’e, mafya babası John Abruzzi (Peter Stormare)’den güzel Doktor Sara Tancredi’ye (Sarah Wayne Callies) kadar bütün oyuncular çok iyi performans sergiliyorlar. Scofield’ın içeride planını adım adım uygulamaya çalışmasına rağmen sürekli çıkan aksamalar nedeniyle farklı çözümler üretmesi çok güzel kurgulanmış. Bu yüzden ilk sezon çok sürükleyici ve heyecanlı ilerliyor.

İlk sezonun başarısından sonra ne yapacağı büyük merak uyandıran Prison Break’in ikinci sezon ise bana göre %20lik bir kalite düşüşüne rağmen son derece güzel ve sürükleyici ilerliyor. Dışarıya çıkan ana kadronun bir yandan mahkûmlardan birinden kalan paranın peşinde koşarken, bir yandan da özel dedektif Alex Mahone (William Fichtner)’un takipçiliğinden kaçmaya çalışmaları ile devam eden ikinci sezonda bence en etkileyici unsur mahkûmların birer birer Mahone tarafından öldürülmesi. Bu diziye çok daha heyecanlı bir hava katıyor.

İki güzel sezondan sonra gelen büyük ün ve paradan sonra Prison Break, her iyi dizi gibi kötü bir yola saptı ve ikinci sezonun saçma sapan bir finalle bitirilmesinden sonra bana göre ömrünü tamamladı. Zira üçüncü sezonda aynı kadro tekrar hapishaneye düştü ve Scofield önderliğinde yine oradan kaçmaya çalıştılar. Dördüncü sezonda ya da ardından çevrilen filmde ise bu sefer Scofield’in sevgilisi Doktor Sara Tancredi (Sarah Wayne Callies)’nin içeri düşmesi ve Scofield’in bir kere daha içeriye girip bu sefer de onu kaçırmaya çalışması gibi saçma sapan bir aynılık ve tekrar dizisi sürdürüldü…

Uzun hikâyenin kısası, Prison Break’in ilk sezonu gerçekten çok güzeldir. İkinci sezonu da izlenir ama ikinin finalinden sonraki bölümlere bir daha dokunmamak üzere televizyon kapatılıp yapılacak daha yararlı şeyler bulunmalıdır bence.

Dexter hakkında yazılacak çok şey var aslında. En başta, hayatımda izlediğim en güzel dizi diyebilirim. Özellikle dizinin genel kurgusu, karakterlerin ve anlatımın ciddiyeti, gereksiz repliklerin ya da bölümlerin yok ya da çok az olması, dizinin her sezon aynı dönemde hiç ara vermeden 12 bölüm peş peşe yayınlanması gibi birçok ayrıntı bence dizinin en önemli özellikleri.

Miami polis departmanında kan analisti olarak çalışan ve düzenli bir hayatı olan Dexter Morgan (Michael C. Hall), geceleri takip ettiği suçluları kendine has bir ritüelle öldürüp, ardından parçaladığı cesedi okyanusun derin sularına atmaktadır. Çevresinde sessiz, sakin bir kişilik olarak tanınan Dexter, çocukluğunda yaşadığı bir travma nedeniyle içindeki öldürme dürtüsünü bir türlü engelleyememektedir. Bu yüzden dürtüsünü, suçlu olduğunu kanıtladığı kişiler üzerinde gidermektedir. Miami polis departmanı, şehirde öldürdüğü kişilerin kanlarını tamamen akıtan ve kansız bir şekilde cesetleri parçalayıp bir yerlere bırakan bir seri katilin peşine düşerler. Cesetlerin kansız olmasından dolayı olaya büyük bir ilgi duyan Dexter, bir süre sonra cesetlerin bırakıldığı yerlerin kendi fotoğraf albümünde yer alan yerler olduğunu fark eder…

Konusundan bahsettiğim ilk sezonun büyük bir bölümü Jeff Lindsay’in “Darkly Dreaming Dexter” romanından uyarlanmış. Dizinin sonraki sezonları Jeff Lindsay’in de içinde bulunduğu bir ekip tarafından yazılıyor.

Kendini normal bir insan gibi görmeyen ama normal bir insan gibi davranması gerektiğini bilen Dexter’ın her “normal” olay karşısında kendi iç sesi ile yaptığı yorumlar bence dizinin en orijinal ve güzel özelliği. Bu hikayeyi ya da olayları Dexter’ın gözüyle görmenizi sağlıyor. Sürekli kendine benzeyen ve kendisi gibi davranan “sorunlu” bir insanı bulup, onla yaşadıklarını paylaşmayı isteyen kısaca kendini anlayacağını düşündüğü birini arayan Dexter, ilk sezondan sonraki neredeyse tüm sezonlarda birilerini kendine yakın buluyor, onlarla kontak kuruyor, hatta cinayetlerine onları ortak ediyor ama zamanla bakış açılarının ya da beklentilerini farklılığı nedeniyle olaylar değişiyor…

Dizinin ilk 3 sezonunda genel Dexter kurgusu dışında bir seri katil anlatılıyor ve finalde konu kapatılıyordu ama 4. sezonun finalinde çok büyük bir bomba patlatıldı. Yavan giden ama finalinde coşan dizilere alışkın olan bünyemiz Dexter’ın dolu dolu giden ve kendi halinde biten 3 sezona alıştıktan sonra bu finali kaldıramadı haliyle. Bir yandan “5. sezonda ne olacak Allah’ım” derken bir yandan da “umarım dağıtmazlar” diyorduk. Zira, 5. sezon maalesef biraz bozuldu. Ama bu bozulma aslında ilk 4 sezonun ardından bizde oluşan büyük beklentiden kaynaklanıyordu. Yani 5. sezon da genel olarak güzeldi aslında…

Dexter, beraberinde, “kötüleri öldüren bir seri katil masum mudur?” sorusunu da getirdi. Bazıları kötüleri öldürüyorsa sorun yok derken diğerleri öldürmek, şartlar ne olursa olsun suçtur diyorlar. Bence her iki seçeneğin de içinde hem doğru, hem de yanlış olduğundan net bir cevap vermek çok zor. Ama ilk şıkkın doğruluk payı daha büyük gibi geliyor bana…

Daniel Licht’in müziklerini bestelediği dizinin giriş bölümünde çalan intro ve Dexter’ın sabah kahvaltısı yapıp evden çıkmak için hazırlandığı rutin bir günde yaşadıklarının ağır çekimde ve hep bir kan göndermesi yapılarak sunulması çok orijinal ve etkileyici…

Bundan birkaç ay önce film festivalinde izlediğim Blur: No Distance Left to Run‘dan önce yayınlanan reklamlardan biri de, o dönem CNBC-e’de yayınlanmaya başlanacak olan Shamless’di. Eve dönünce “neymiş bu” olduğum dizinin aslında 2004′den bu yana İngiltere’de yayınlanan aynı adlı dizinin Amerikan versiyonu olduğunu öğrenmiştim. Dizinin yaratıcısı Paul Abbott İngiliz versiyonunda olduğu gibi Amerikan versiyonunun da yaratıcısı…

6 tane çocuğu olan sağlam ayyaş bir babanın başından geçenler ve ailenin ayakta durma çabalarının komedi-drama tadında anlatıldığı dizide, ailenin en büyüğü Fiona Gallagher (Emmy Rossum), diğer 5 çocuğun ve babanın hem annesi hem de babası rolünü üstlenmiş durumdadır. Fiona ve diğer çocuklar kendi çaplarında geçici işlerde çalışarak ya da çalarak evin geçimini sağlamaya çalışmaktadırlar.

Baba Frank Gallagher (William H. Macy)’ın sürekli ayyaş dolaşması yetmiyormuş gibi bir de her an olay çıkartıp bela olması, ailenin en zekisi Lip Gallagher (Jeremy Allen White)’ın sevgilisi Karen Jackson (Laura Wiggins) ile olan ilişkileri, Ian Gallagher (Cameron Monaghan)’ın çalıştığı marketin sahibi olan evli Müslüman adamla ilişkisi, Carl Gallagher (Ethan Cutkosky)’ın sürekli oyuncak bebekler ya da hayvanlar üzerinde yaptığı sadistlikler, Debbie Gallagher (Emma Kenney)’ın her şeye daha olumlu yaklaşıp pratik zekası ile çözümler üretmesi, Fiona’nın Steve (Justin Chatwin) ile olan ilişkileri ve komşuları Veronica Fisher (Shanola Hampton) ile Kevin Ball (Steve Howey)’un çılgın hikayeleri, Karen’ın evden dışarı çıkamama hastalığı olan annesi Sheila Jackson (Joan Cusack)’ın maceraları…

Alışageldiğimiz aile anlayışı ya da ahlak kurallarından çok farklı olan dizi son derece eğlenceli ve sürükleyici ilerliyor. Özellikle Frank’in tüm ailenin başına iş açtığı saçma sapan olayların ardından kendini savunurken söyledikleri koparır nitelikte.

Ocak-Mart 2011’de yayınlanan dizinin ilk sezonu 12 bölümdü merakla 2. sezonunu beklemekteyiz.

Diziyle ilgili bir dip not olarak Amerikan versiyonunu izleyip merakla İngiliz versiyonuna başlarsanız 2 şey gözünüze batıyor. Birincisi Amerikan versiyonundaki oyuncuların İngilizlere göre çok çok güzel / yakışıklı olması, çekimlerin çok daha göz kamaştırıcı olması ve ikincisi dizinin ilk sezonundaki ilk 3 bölümün en ufak ayrıntısına kadar Amerikan versiyonu ile aynı olması. Ben 3. bölümden sonra İngiliz versiyonunu izlemedim o yüzden devamı hakkında herhangi bir bilgim yok…