Kategori arşivi: Karalamalar

Dantel

her bir adım… ya da… birkaç seri adımın ardından… nefes nefese… ya da… istemsizce durduğun… tereddütle… ya da… tereddütsüzce…  gözlerini gerçekliğe açtığın… etrafını saran… birbirinizi bağlayan belli belirsiz iplerin ördüğü muazzam desenleri fark ettiğin… mutlu olduğun anlar…

09:19-09:44

Yara

öptükçe… kokladıkça… sarıldıkça… geçmişini… şimdisini… geleceğini… her şeyini… kabullendikçe… acılarını paylaştıkça… yaralarını sardıkça… boşluklarını doldurdukça… kalbinde… beyninde ona yer açtıkça… mutlu ettikçe… mutlu olduğunu… mutlu olacağını… yaralarının sarılacağını… boşluklarının dolacağını… fark ettiğin anlar…

11:14 – 11:36

Eksik Parça(n)

aslında birbirinizin ihtiyaçları olduğunu fark ettiğin anlar… yıllardır aradığın puzzle’ının tek eksik parçası gibi… bulduğun günden beri… kaybolmasın diye yanından ayırmadığın… kimseler görmesin… nazar değmesin diye pamuklara sararak sakladığın… ama dayamayıp an ve an öpüp kokladığın, elini üzerinde dolaştırdığın… kıymetlin…

11:48-11:56

Gözlerini Kapa(t)mak

kimi zaman… elleriyle vücudunu sarıp, başını göğsünün üstüne yaslayarak… kimi zaman… arkasını dönüp, onu sarmanı, boynunu, ense kökünü, başının arkasını, omuzlarını, sırtını öpmeni bekleyerek… kimi zamansa… sadece sırt üstü uzanıp, ellerinizin birbirleriyle raks edişleriyle… huzurun sakinliği… mutluluğun sıcaklığıyla… gözlerinizi güne kapattığınız anlar…

9:40-10:16

İz

daha iyi görebilmek için gözlerini kısarak odaklandığın… daha iyi duyabilmek için başını o yöne doğru çevirip, kulaklarını yaklaştırdığın…. daha iyi tadabilmek için ağzının içinde yavaş yavaş dolaştırdığın… daha iyi koklayabilmek için olabildiğince derin bir nefes aldığın… daha iyi hissedebilmek için parmaklarını üzerinde usul usul dolaştırdığın… güzel olan her şeyde… ona ait bir iz bulduğun… mutluluktan karnının kasıldığı anlar…

16:41 – 17:11

Işık

devasa kara bulutların kapladığı gökyüzünde… keşfettiği ufacık delikten hayatına sızan bir ışık huzmesi olduğunu hissettiğin anlar… karanlıklara gömülüp unutulmaya yüz tutmuş renklerini yeniden ortaya seren… ihtiyacın olan her şeyi verip… seni hayata döndüren…

09:59-10:11

Öpmek

öpmek… sadece… öpmek istediğin anlar… saatlerce… her bir milimetrekaresini… ama önce kokusunu ciğerlerinin en kuytularına hapsedecek kadar içine çektikten sonra… kalan son nefes kırıntılarıyla… kutsamak… sadece… kutsamak… istediğin…

11:05-11:13

Bir

içine girip kuytularına saklanmak… hiç bulunmamak üzere kaybolmak istediğin… ya da… içine alıp, usul usul önce kanına sonra her şeyine karışmasını… hiç çıkmayacak şekilde… hep içinde olmasını… hep bir(likte) olmak istediğin anlar…

09:02-09:11